शनिवार, १८ फेब्रुवारी, २०२३

ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः

महाशिवरात्री संदेश

शिवरात्रीचे महत्व

प्रेमस्वरूपलारा !

         आज महाशिवरात्र साजरी होत आहे. शिवरात्री हा शब्द चार अक्षरांनी तयार होतो. अंकशास्त्रानुसार, श व आणि र  एकत्र केल्यावर ११आकडा येतो. ११ ही संख्या पाच जननेन्द्रियं पाच कर्मेंद्रियं आणि मन यांचे प्रतिनिधित्व करते. अकरा रुद्र या अकरा अवयवांचे नियमन करतात.
          हे अकरा अवयव मनुष्याला भौतिक इच्छांमध्ये गुंतवून त्याला भौतिक अस्तित्वाच्या स्तरावर  खाली खेचतात. या अकरा अवयवांच्या पलीकडे असतो तो परमात्मा, सर्वव्यापी! जो पूर्णतः परमेश्वरावर विसंबून असतो तो या अकरांवरही प्रभुत्व मिळवू शकतो. शिवा पांडुरंग राम आणि कृष्ण यांच्यामध्ये कोणीही कोणताही भेद मानू नये कारण कोणत्याही नामाची भक्ती केली तरी दिव्यत्व एकच आहे.
         या रात्री मनुष्याच्या १६ कलांपैकी १५ कला मनुष्याच्या दिव्यत्वामध्ये लय पावतात आणि केवळ एकच कला उरते त्यामुळे या वेळेमध्ये दिव्यत्वाची अनुभूती घेणे सहज सुलभ होते. किमान या एका रात्री जर मनुष्याने त्याच्या इंद्रियांना नियंत्रित केले तर त्याला निश्चितच दिव्यात्वाची अनुभूती होते आणि त्याचबरोबर जर त्याने सर्व कुविचार बाजूला सारून मन परमेश्वराच्या नामावरती केंद्रित केले तर त्याला चैतन्याची अनुभूती होते. या प्रक्रियेस जागरण म्हणतात.आज रात्री अशा प्रकारे पवित्र,दिव्य जागरण करून दिव्यानंदाची अनुभूती घ्या.
- बाबा
१२-२-१९९१ 
 रोजी भगवान बाबांनी दिलेल्या महाशिवरात्री दिव्य संदेश मधून

जय साईराम 


गुरुवार, १६ फेब्रुवारी, २०२३

ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः 
सुविचार 
        " मृत्युसमयी तुमच्या मनात असणारे विचार, तुमच्या पुढील जन्मासाठी बीज निर्मिती करतात. "
१६
गेले, ते दिन गेले !

तारीख १० जानेवारी २००९ ध्यान 
वसंता - स्वामी, आपण आपल्या देहांवर कर्म घेऊन का बर त्रास सहन करतोय ? ही कोणाची कर्म आहेत ?
स्वामी - जगातल्या वाईट भावकंपनांनी पंचमहाभूते प्रदूषित झाली आहेत. सर्वांनाच त्याचा त्रास होतोय. तू कली बदलण्यासाठी आली आहेस. तुला सर्वांना मुक्ती द्यायची आहे, त्रास होतो आहे. 
वसंता - स्वामी, तुमची इच्छा असेल तर तुम्ही कर्म शरीरावर न घेताही धुवून टाकू शकता. 
स्वामी - आपण इथे कर्मकायदा शिकवण्यासाठी आलो आहोत. जर मी एखाद्याची कर्म धुवून टाकली तर तो अजाणतेपणी पुन्हा त्याच चुका करीत राहील. म्हणूनच आपण त्यांची कर्म आपल्या भौतिक देहावर घेऊन कर्माचा हिशोब समतोल करीत आहोत. कर्मकायद्यानुसार कर्म समतोल झाल्यावरच संपतात. कायद्याचे ज्ञान नसल्यामुळे लोक युगानुयुगे यातना भोगत आहेत. 

ध्यानाची समाप्ती  

संदर्भ - सत्ययुग आणि कर्मकायदा 

उर्वरित प्रकरण पुढील भागात..... 
जय साईराम 

रविवार, १२ फेब्रुवारी, २०२३

ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः 
सुविचार 
         " परमेश्वरावर केंद्रित असणारे भक्ताचे प्रेम विस्तार पावते आणि जीवात्मा परमात्मा बनतो. प्रेम ईश्वर आहे. ईश्वर प्रेम आहे. "
१५
कोळी 
 
          हे लिहिल्यावर मला थकवा आला आणि मी छोटीशी विश्रांती घेतली. मी सहजच फळीवरून ' तपोवनम् ' हे पुस्तक उचलले आणि २६२ वे पान उघडले. तिथे लिहिले होते की एकदा स्वामी मुंबईमध्ये धर्मक्षेत्रला गेले. कारुण्यानंद नावाचे भक्त त्यांच्याबरोबर होते. एकदा कारुण्यानंदांनी त्यांच्या खिडकीतून कचराकुंडीत पडलेल्या अन्नासाठी काही मुलांना भटक्या कुत्र्याशी झटापट करताना पाहिले. त्यांना वाईट वाटले आणि त्या मुलांची दया आली. अचानक, स्वामी खोलीत आले आणि त्यांनी स्वामींना ते दृश्य दाखवले. कारुण्यानंदांनी स्वामींना विचारले, ' स्वामी, हे अस का बरं ?" 
         स्वामी म्हणाले, " पूर्वजन्मी ही मुले खूप ऐषारामात रहात होती. त्यांनी खूप किंमती आणि चविष्ट अन्न खाल्ले. ते थोडेसे खाऊन बाकीचे कचऱ्याच्या टोपलीत फेकून देत असत. ते काय करताहेत हे त्यांना कळत नव्हते आणि म्हणूनच ह्या जन्मी त्यांच्यावर कचराकुंडीतून जेवण वेचायची पाळी आली. त्यांच भाग्य त्यांनीच बनवले, त्यातून कोणाची सुटका नाही." 

संदर्भ - सत्ययुग आणि कर्मकायदा 

उर्वरित प्रकरण पुढील भागात .... 
जय साईराम 

गुरुवार, ९ फेब्रुवारी, २०२३

ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः 
सुविचार 
       " मेणबत्ती जशी प्रकाश देण्यासाठी स्वतः जळते, तसे तुम्ही जगातील सर्वांना प्रेम द्या. "
१५
कोळी 

           कोळ्याच्या जाळ्यात अडकलेल्या किड्यांना कोळी विषाचे इंजेक्शन देतो. त्यामुळे ते पांगळे होतात. नंतर कोळी त्याच्या भक्षाला रेशमी आवरणात गुंडाळतो. त्याला भूक लागली की ताज अन्न त्याच्यासाठी तयार असत. किडा जिवंत असतो पण फिरू शकत नाही. 
           अन्न खराब होऊ नये म्हणून फ्रिजमध्ये ठेवले जाते. त्याचप्रमाणे, कोळी त्याच अन्न ताज रहाव म्हणून रेशमी जाळ्यात गुंडाळतो. जरी किड्याला सुटका व्हावी असे वाटत असले तरी ते अशक्य असते. त्याला घट्ट बांधलेल असत. आणि म्हणून तो फिरुच शकत नाही. 
           माणसाची स्थितीही अशीच आहे. तो त्याच्या पूर्वकर्मांची पीडा भोगत असतो. जरी त्याला तो का भोगतो आहे हे समजले तरी त्याचे भवितव्य आधीच ठरलेले असते, तो ते बदलू शकत नाही. प्रत्येकजण स्वतःचे भवितव्य स्वतःच निर्माण करत असतो, पण स्वतःला सोडवू शकत नाही; त्याची पूर्वजन्मांची कर्म त्याला पांगळा बनवतात.

संदर्भ - सत्ययुग आणि कर्मकायदा 

उर्वरित प्रकरण पुढील भागात .... 
जय साईराम 
ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः 
श्री वसंत साईंच्या अखंड साई चिंतनातून गवसलेली अनमोल रत्ने  
रत्न - २
राधेचा कृष्णाशी योग *

आम्ही दिल्लीमध्ये असताना, स्वामींनी मला ऋषिकेश मधील वशिष्ठ गुहेस  भेट देण्यास सांगितले.
 १७ एप्रिल २००२ रोजी, पहाटे चार वाजता, भगवान बाबांनी, त्यांच्याशी माझे ऐक्य होण्यासाठी, मला शुद्ध सत्त्व  बनवले. हे शुद्ध सत्त्वाचे परमेश्वराशी झालेले ऐक्य आहे.
स्वामींनी विविध प्रकारे ह्या प्रसंगाला आशीर्वाद दिले अचानकपणे,कम्प्युटरच्या पडद्यावर त्यांचा आशीर्वाद देणारा संदेश  दृश्यमान झाला तसेच माझ्याबरोबर आलेल्या जवळच्या भक्तांना ह्या प्रसंगास पुष्टी देणारे आध्यात्मिक अनुभव आणि अलौकिक दृश्यांची अनुभूती आली. ह्या  प्रसंगाचे महत्त्व काय? आणि तो प्रसंग का घडला?
स्वामींनी ह्या अलौकिक ऐक्याला * सत्य युगाच्या पायाभरणीचा दगड * असे घोषित केले. ह्याचा भक्कम पुरावा ते वृंदावन  व्हाईटफील्ड येथे देतील असे त्यांनी सांगितले. त्यानुसार, १७ मे रोजी, मी ज्या घरामध्ये राहत होते तेथे स्वामींच्या  फोटोवर गुलाबी रंगाचे डाग आढळले. स्वामी म्हणाले,"  राधेचे माझ्या मध्ये विलयन झाल्याचा हा पुरावा मी तुझ्यासाठी  दिला आहे.राधेच्या कायेचा रंग गुलाबी आहे."
२४ एप्रिलला स्वामींनी आम्हाला  दिल्लीहून मथुरा, वृंदावनला जाण्यास सांगितले. वास्तविक, एक आठवडा आगोदर स्वामींनी मला पहाटे ४च्या  ध्यानामध्ये, नारद मुनींच्या उपस्थितीत,साई कृष्णाचा वसंत राधेशी विवाह संपन्न झाल्याचे दाखवले. स्वामींनी ह्या दिव्य ऐक्याचे अनेक पुरावे  दाखवले. वृंदावन येथील मंदिरात गेल्यावर, आम्हाला अनेक अलौकिक  अनुभव आले आणि अनेक चमत्कारही घडले.
स्वामींनी सांगितले की हा प्रसंग, कृष्णासाठी,राधा आर्ततेने घालत असलेल्या सादेची समाप्ती करणारा आहे.

-- श्री वसंत साई अम्मा 🕉🆚

🌸ॐ श्री साई वसंत साईसाय नम:🌸

🌸ओम श्री साई वसंतामृत दायकाय नमः🌸

जय साईराम 

रविवार, ५ फेब्रुवारी, २०२३

ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः 
सुविचार 
" परमेश्वराप्रती असणारे प्रेम हेच खरे प्रेम. बाकीसर्व आसक्ती. "
१५
कोळी 

        पुट्टपर्तीत झालेल्या जागतिक युवा परिषदेच्यावेळी मी एक कविता लिहिली होती. 
' युवाशक्तीच्या पकडीतून परमेश्वर निसटू शकत नाही
परमेश्वराच्या जाळ्यातून युवक सुटू शकत नाही. '
          या अमृतमयी जाळ्यातून कोणीही सुटू शकत नाही. ह्या वैश्विक जाळ्यातून परमेश्वराचीही सुटका होणार नाही. तो अंतर्यामी वास करतो. म्हणून स्वतःला लपवू शकणार नाही. त्याला बाहेर येऊन स्वतःचे अस्तित्व दाखवावेच लागेल; बहिर्यामी होऊन!
*   *   *

संदर्भ - सत्ययुग आणि कर्मकायदा 

उर्वरित प्रकरण पुढील भागात .... 
जय साईराम

गुरुवार, २ फेब्रुवारी, २०२३

ॐ श्री साई वसंतसाईसाय नमः 
सुविचार 
" प्रेम  करा अधिक प्रेम करा..... कोणालाही दुखवू नका. "
१५ 
कोळी 

          आज, माझ्या खोलीत सापडलेल्या कोळ्याचा काढलेला फोटो आम्ही बारकाईने पाहिला. त्याच शरीर आणि डोके जवळजवळ माणसासारखे होते. त्याला दोन डोळे, नाक, तोंड होत आणि विभूतीनी भरलेल कपाळ व त्रिकोणी मुकुटपण होता. कोळ्याचे पाय गुलाबी होते आणि हृदयाच्या आकाराच्या शरीरावर आठ निळे ठिपके होते ! 
 
मी कोळी आहे ! मी नव्या निर्मितीचे, सत्ययुगाचे जाळे 
विणत आहे. हृदयाच्या आकाराच्या देहावरील आठ ठिपके 
म्हणजे माझ्या हृदयावर खोल कोरला गेलेला अष्टक्षरी मंत्र 
होय. गुलाबी पाय म्हणजेच प्रेम - मी चोखाळलेला मार्ग 
आहे. सत्ययुगात सर्वजण प्रेमपथावरूनच चालणार आहेत. 
सर्वांचा स्वभाव प्रेमळ असेल. कोळ्याचे हिरवे शरीर हे, 
माझ्यातून स्रवणाऱ्या अमृतानी विणल्या जाणाऱ्या नवीन 
सृष्टीच सदाहरित प्रतिक आहे. या अमृतमयी सृष्टीत सर्वजण 
मुक्तपणे संचार करतील. ते कुठल्याही जाळ्यात अडकू
शकणार नाहीत. 

ही सृष्टी स्वामी आणि माझ्यापासून जन्मास येते. 
इथल्या सर्व मुलांमध्ये माझ रक्त वाहणार आहे. शुकमुनींप्रमाणे 
सर्वांच्या मनात परमेश्वराचेच विचार असतील. या नवीन 
सृष्टीच्या जाळ्यात, चिकट अमृताचा स्त्राव सर्वांना पकडेल 
आणि सर्वांना चिकटून रहायला भाग पाडेल. कोणीही 
अमरत्वाच्या युगातून सुटू शकणार नाही. हेच असेल 
अमृतयुग, आनंदयुग, अमरयुग. 

संदर्भ - सत्ययुग आणि कर्मकायदा 

उर्वरित प्रकरण पुढील भागात ..... 
जय साईराम